پیشِ خودم گفتم نکنه یهو زبونم لال دوس پسرم بره و نفهمه من چه کدبانویی بودم!! نکنه یهو فک کنه من از این کارا بلد نیستم!!
نه ...خدا اون روز و نیاره که توانایی های من دیده نشه...
البته لازمه بگم که در این 1 سال و اندی ما چه برنامه ها که نکردیم و چه مسافرت ها که نرفتیم...ولی دریغ از یه املت که من درست کنم...یعنی نه که بلد نباشما نه...نمیخواستم لو بدم که بلدم :))
تا اون به این خوبی آشپزی میکنه ..من چرا ؟؟
اصن به قولِ دوستان " چرا عاقل کند کاری؟؟" ...
خلاصه که من به صرافتِ کیک پزی افتادم...فُر دِ رکورد هم بگم که تا حالا دست به این کارا نزده بودم!! ولی عزمم و جزم کردم و شروع کردم...
و این شد که من کاپ کیک درست کردم و دوست پسر هم خورد و کلی تعریف کرد و فک نکرد که من از اوناشم !! :)))
این هم سندش :)
