کلمه ها گم میکنند خود را مقابلِ عظمتِ تو...که تو خود شعرِ مسلمی..که تو اسطوره ی ایران زمینی...تو ستودنی ترینی
.
.
.
نباید بخواهیم بشکنی اعتصابت را.... ولی خودت چی؟ طاقتِ شکستنت را نداریم...ما به تو محتاجیم
تو شیر زنِ ایرانی هستی...که اگر غیرت و مردانگی هست , باید از تو آموخته شه...
که اگر صبر و بردباری هست همه نزدِ توِ
که عشق , ایثار , وجودشون رو به تو مدیونن
که بهشتی اگر هست فقط و فقط برای توِ
به حق ستودنی هستی
No comments:
Post a Comment